دردسرود

بعضی آدم ها نه لباس فاخری دارند، نه شهرتی، نه مقامی، نه ...

ولی بدجور جذبت می کنند

بیشتر مردم به آنها توجهی ندارند، چون جلوه های دنیایی ندارند

اما یک چیزی دارند که ناخواسته تو را به خود جذب می کنند

چیزی که گاهی که روحت غبار گناه نگرفته باشد خوب درکش می کنی و گاهی همه نمی فهمی اش

آن چیز "نور" است: نور پاکی و ایمان

گاهی در چهره کودکان می بینی اش،

گاهی در چهره برخی پیرمردها

گاهی ...

شکوفه های غزل را بپات می ریزم

بپای مهر و وفا و صفات می ریزم

بخاطر دل من لحظه ای بزن لبخند

که اشک های تو را من بجات می ریزم

من آن درخت پریشان فصل پاییزم

که برگ و بار خودم را برات می ریزم

کنار تخت پر از دردهای کهنه ی تو

چه اشک ها که پس از سرفه هات می ریزم

تو آبروی من و آبروی ایرانی

تمام هستی خود را بپات می ریزم...

سیده مرضیه یثربی/مهر 95